ETF dywidendowy – zmiana składu w czerwcu 2026 r.: zmiana ekspozycji regionalnej i sektorowej

Dwa razy w roku, w czerwcu i grudniu, Morningstar® Developed Markets Large Cap Dividend Leaders Screened Select Index, będący indeksem referencyjnym dla VanEck Morningstar Developed Markets Dividend Leaders UCITS ETF (TDIV), jest rekonstytuowany i równoważony. Indeks zawsze obejmuje 100 akcji, więc liczba dodanych i usuniętych spółek się bilansuje. W czerwcu do indeksu weszło 26 spółek, a 26 go opuściło, przy czym nowy portfel odzwierciedla zmieniające się otoczenie geopolityczne. Pełne podsumowanie rekonstytucji jest dostępne tutaj.

Przesunięcie sektorowe i geograficzne

Udział sektora finansowego wzrósł do około 44% portfela z 35% przed równoważeniem. Udział sektora energetycznego spadł z około 19% do 11,5%, obniżył się również udział ochrony zdrowia. Użyteczność publiczna i dobra podstawowe konsumpcyjne prawie się nie zmieniły.

Alokacja sektorowa GICS

Źródło: Morningstar Direct, stan na 22 czerwca 2026 r. Open odnosi się do portfela po równoważeniu. Close odnosi się do portfela przed równoważeniem.

Przesunięcie geograficzne nastąpiło w kierunku Europy. Udział obu Ameryk, niemal w całości USA, spadł z około 31% do poniżej 20%, podczas gdy Europa wzrosła z 53% do 68%. Największy wzrost na poziomie krajowym odnotowała Wielka Brytania, wzrosły również Francja i Włochy, natomiast udział Szwajcarii i USA spadł.

Alokacja regionalna

Źródło: Morningstar Direct, stan na 22 czerwca 2026 r. Open odnosi się do portfela po równoważeniu. Close odnosi się do portfela przed równoważeniem.

Dlaczego wróciło tak wiele europejskich banków i ubezpieczycieli

Spośród 26 dodanych spółek 15 weszło do indeksu, ponieważ przeszły test spójności dywidendy, gdyż Morningstar nie posiadał danych dotyczących dywidendy na akcję za rok obrotowy 2020 w pięcioletnim okresie analizy wstecznej.

Powodem jest rok 2020. Europejscy regulatorzy bankowi, zwłaszcza EBC, naciskali na kredytodawców, aby w czasie pandemii wstrzymali wypłatę dywidend, a większość się do tego zastosowała, zawieszając lub obniżając wypłaty w tamtym roku. Spowodowało to lukę w pięcioletniej historii dywidend wymaganej przez metodologię, co od tego czasu wykluczało te spółki z każdego równoważenia.

Tegoroczny czerwiec jest pierwszym momentem, gdy luka z 2020 roku wypada poza pięcioletnie okno, więc duża grupa banków i ubezpieczycieli o skądinąd stabilnej historii dywidend jednocześnie ponownie stała się kwalifikowalna. Tych 15 spółek to HSBC, Intesa Sanpaolo, BNP Paribas, UniCredit, Nordea, ING Groep, Engie, NatWest, Swedbank, Danske Bank, Crédit Agricole, DNB Bank, SEB, Svenska Handelsbanken i BAWAG Group. To one w dużej mierze odpowiadają za wzrost udziału europejskich finansów.

Dlaczego wypadły spółki energetyczne

Trzy spółki energetyczne (ExxonMobil, ConocoPhillips i Tenaris) zostały usunięte z powodu znacznego spadku względem konkurentów w rankingu stopy dywidendy, co oznacza, że ich stopy dywidendy nie były już wystarczająco wysokie, aby znaleźć się w czołowych 125. Czwarta, Orlen, wypadła z powodów ESG.

Czynnikiem napędzającym były ceny. Ropa silnie drożała od końca lutego 2026 r. przez całą wiosnę, ponieważ konflikt na Bliskim Wschodzie i zakłócenia w rejonie Cieśniny Ormuz ograniczyły podaż. Do końca marca Brent wzrósł o około 65% i osiągnął wojenne maksima pod koniec kwietnia, po czym osłabł¹. Rekonstytucja wykorzystuje dane rynkowe na ostatni dzień handlowy maja, kiedy ceny akcji spółek energetycznych nadal były znacznie powyżej poziomów sprzed wojny. Wyższe ceny oznaczają niższe stopy dywidendy. W przypadku tych spółek stopa dywidendy spadła na tyle, że znalazły się poniżej progu kwalifikacyjnego. Ponieważ indeks klasyfikuje akcje według stopy dywidendy względem porównywalnych spółek, rajd skoncentrowany w jednym sektorze może spowodować jednoczesne wypadnięcie całej grupy.

Bliższe spojrzenie na pierwszą piątkę²

Warto pamiętać o jednej rzeczy przy analizie wag: ten indeks jest ważony wartością dywidend w dolarach, a nie kapitalizacją rynkową ani stopą dywidendy. Waga akcji wynika z łącznej dolarowej wartości wypłacanych przez nią dywidend, więc największe pozycje łączą wysoką stopę dywidendy z dużą bazą dywidendową.

Verizon Communications (stopa dywidendy 5,78%) jest największą pozycją. Jego wielkość w indeksie wynika z wysokiej stopy dywidendy połączonej z dużą bazą dywidendową w dolarach, czyli dokładnie z tego, co premiuje metodologia ważenia dywidendą. W przypadku amerykańskiego operatora telekomunikacyjnego z dużym zadłużeniem pytanie zawsze dotyczy trwałości wypłat, a pozycja Verizon na szczycie oznacza, że indeks stawia znaczący zakład na utrzymanie tej dywidendy.

HSBC (stopa dywidendy 3,99%) jest najbardziej wyrazistym przykładem historii przewijającej się przez tę rekonstytucję. To jedna z 15 spółek, które wróciły po tym, jak luka z 2020 roku wypadła poza pięcioletnie okno, i od razu weszła na drugą największą pozycję. To pojedyncze dodanie jest dużą częścią wyjaśnienia, dlaczego wzrosła ekspozycja na Wielką Brytanię i sektor finansowy.

Nestlé (stopa dywidendy 3,90%) pełni rolę defensywnej kotwicy. Ma niższą stopę dywidendy niż pozostałe spółki z pierwszej piątki, ale może pochwalić się długą historią stabilnych, rosnących dywidend w sektorze dóbr podstawowych konsumpcyjnych. To typ spółki, który stabilizuje portfel, skądinąd w tym cyklu mocno przechylony w stronę cyklicznych finansów.

Pfizer (stopa dywidendy 6,57%) ma najwyższą stopę dywidendy z tej piątki. W strategii dywidendowej tak wysoka stopa dywidendy wymaga uważnej analizy, ponieważ może sygnalizować hojną wypłatę lub obniżoną cenę akcji, a w przypadku Pfizera po COVID prawdopodobnie jest to mieszanka obu tych czynników.

TotalEnergies (stopa dywidendy 4,52%) to najważniejsza spółka energetyczna, która przeszła przez filtr, podczas gdy Exxon i ConocoPhillips z niego wypadły. To użyteczny kontrast: europejskie koncerny zintegrowane utrzymały swoje miejsca w indeksie podczas rajdu na rynku ropy, podczas gdy kilka amerykańskich spółek straciło je z powodu pozycji w rankingu stopy dywidendy, co przesuwa ekspozycję funduszu na sektor energetyczny w stronę Europy, podobnie jak w pozostałych obszarach.